گنجینه فرهنگها در خطر جدی!
علي اكبر سراج اكبري
فرهنگ و زبان. بايدها و نبايدها
زبان هر قوم ریشه و بنیان فرهنگ آن قوم است. اگر زبان قومي مورد هجمه بيفكري ها و ندانم كاريهاي تك تك افراد آن شود و مسئوليني كه متولي آنند از كفايت كافي برخوردار نباشند از فرهنگ اقوام چيزي باقي نخواهد ماند. اما با كم و بي
فرهنگ مادری یعنی تفکر و شناخت
فرهنگ مادری یعنی تفکر و شناخت. اگر کسی نتواند به زبان مادری آموزش ببینید و به آن زبان، متن تولید کند، در پروسه شناخت، نقیصه ایجاد میشود. انسان به وسیلۀ شناخت فضایابی میکند و خود را معرفی میکند و اینجا است که اختلال هویت پیش میآید.
درست است که با زبان دوم میتواند گ
افسانۀ مانقورد
این افسانه ترکان قیرقیز توسط «چنگیز آیتماتف» بشکل رمانی به نام “گون وار عصره بدل” (روزی به درازی قرن) آمده است.
مانقورد به کسانی که فاقد “شعور ملی” بوده و نسبت به ایل و تبار و قوم و خویش خود بیگانه شده اند گفته می شود.
واژه “مان” در ترکی علاوه بر معنی مثل و مانند «ترکمان: ترک مانند،
نامهای جغرافیایی
دکتر ح. م. صدیق:
نامهای جغرافیایی، نشان از ذوق و میل انسانها به سرزمین خود دارد و در واقع عصارهی اندیشهی تعلق انسانها به سرزمین، و وطن انگاشتن آن است. برای این رمزگشایی و اتیمولوژی آنها تمسک به دانشهای دیگر نظیر زبانشناسی، باستانشناسی، علم الادیان، تاریخ، جغرافی، قومشناسی
خواجه نظام الملک و چوپان نادان
آورده اند که خواجه نظام الملک وزیر ملکشاه سلجوقی به علتی به زندان افتاد . بعد از مدتی نظام حکومت دچار آشفتگی شد و مجددا از او خواستند به شغل سابق خود برگردد
خواجه فرمان را قبول نکرد و زندان و گوشه گیری را به وزارت ترجیح داد!
دربار ملکشاه دنبال چاره ای بودند تا خواجه را
رنگ آغ (سفید)، رنگی مقدس در میان ترکمن ها
همچنان که امروزه یافته های روانشناختی نشان داده است رنگ سفید، آرامش دهنده روح و روان آدمی و مظهر پاکی و صفا و صلح و دوستی بوده و در روایات اسلامی نیز بر استفاده از لباس هایی سفید رنگ تاکید شده است.
نگاهی هر چند گذرا بر فرهنگ زبان، ادبیات فولکلور ترکمنی، نما